De kracht van boosheid

Boosheid kan een enorme drijvende kracht zijn in iemands leven. Zo iemand kan zich enorm boos maken over het lijden of het onrecht in deze wereld. Of het nu om armoede gaat, ziekten, kinderen of dieren. Boosheid kan iemand tot grootse daden aanzetten, maar ook verlammen in machteloosheid en depressiviteit.

Het onrecht of het lijden dat gezien wordt, heeft altijd een verbinding met het eigen leven. Ergens is er voorbij gegaan aan noodzakelijke behoeften; is er geen recht gedaan aan wat voor deze persoon belangrijk was. Het kind in deze persoon is niet of te weinig gehoord vanwege de afgeslotenheid van volwassenen, die niet het vermogen hadden dit kind te geven wat het nodig had. Het kind kan zich heen en weer geslingerd voelen tussen willoos-zijn en daadkracht, tussen imploderen of exploderen, waardoor de boosheid òf op zichzelf wordt gericht òf naar buiten gebracht.

Het onderkennen en helen van de onderliggende pijn maakt de kracht, die in boosheid besloten ligt, vrij. Het lijden en het onrecht komt in een ander daglicht te staan, waardoor de wens kan ontstaan deze innerlijke drijfkracht op een andere manier vorm te geven.

© Wonieka A. Meuter

Advertenties

Het emotionele denken

Aan denken wordt in de westerse maatschappij veel waarde toegekend en wordt gekoppeld aan rationaliteit en zaken kunnen beargumenteren. Met feiten worden stellingen onderbouwd. Dit zijn kwaliteiten die in deze maatschappij voor velen onvermijdelijk zijn geworden om zich te kunnen handhaven. Voor voelen, emoties en het persoonlijke lijkt daarin niet veel plaats.

Onder zakelijke argumenten ligt echter heel wat emotionaliteit verborgen. Want hoe groot kan de onderliggende noodzaak tot redenatie zijn en het moeten bewijzen van het eigen gelijk, zodanig dat het eigen bestaan en iemands eigenwaarde ermee verdedigd wordt. Deze verborgen vorm van emotioneel denken wordt zelden herkend, omdat al jong geleerd is de eigen persoon met zijn behoeften te maskeren. Op onpersoonlijke wijze, onder het mom van redelijke argumenten hoopt diegene zijn onderliggende behoeften te vervullen. Zo ver af geraakt van zijn gevoelens en behoeften is diegene uiteindelijk tot een buitenstaander geworden in zijn eigen leven. Afgesneden van zijn unieke Zelf.

Voor degene die echt wil of kan kijken, kan een grote mate aan gevoeligheid en kwetsbaarheid zichtbaar zijn achter het rationele gezicht. Vroeg of laat zal de innerlijke stem van zich laten horen en zal het leven diegene uitnodigen tot het tonen van de naakte moed van zichtbaar worden.

© Wonieka A. Meuter

Hierbij wil ik je laten weten dat ik veel van de blogs die ik afgelopen jaren geschreven heb, heb bewerkt of herschreven, waardoor ze meer diepgang gekregen hebben of makkelijker leesbaar zijn. Dit met het oog op het eventueel publiceren van dit materiaal. Omdat deze weblog regelmatig bezocht wordt en ik niet meer tevreden ben over de vorige versie wil ik je de nieuwste versie tot je beschikking laten zijn opdat het behulpzaam kan zijn voor je leven.

Een hartegroet van Wonieka A. Meuter

God?

Omdat ik geen beter woord weet, blijf ik God God noemen. Gebruik ik het woord God dan ben ik mij steeds bewust van de beladenheid van dat woord. In onze cultuur en opvoeding hebben we beelden meegekregen van wie God zou zijn en hebben we daar allerlei gevoelens en overtuigingen bij, of we nu religieus opgevoed zijn of niet.

“Ik houd van God”, zei ik pasgeleden tegen een vijfjarige “en God houdt van mij; God houdt ook van jou”. Als ik dat zo zeg dan kan het lijken alsof ik het over een persoon heb, terwijl God voor mij niet persoonlijk is. Ik kan God wel heel persoonlijk ervaren. Hoewel God voor mij overal om mij heen is, is daarmee niet alles God. God is voor mij iets dat ik kan ervaren als ik mij er voor open stel. Ik stel mij open voor de meest verhoogde trilling als Bron van alles wat bestaat. En als Bron van alles wat bestaat is God voor mij: liefde, levenskracht, stilte, weten, zuiver, Zijn.

Door me te verbinden met God en God toe te laten, verbind ik mij met een trilling die voorbij de dualiteit van het leven op aarde gaat. Ik ben heel, ik zie door de dualiteit heen dat wat is, de essentie van het bestaan voorbij de beperkingen en begrenzingen van het lichaam, van de materie. Levend in verbinding met God is mijn leven groots, vervuld en rijk.

Ik houd van God, omdat ik houd van de spiegel waarin ik mijzelf kan zien en ervaren in mijn hoogste potentie. Ik houd van de liefde, de stilte en de subtiliteit die ik ervaar als een zachte deken die mij altijd omhult. In mijn leven hier op aarde laat ik zien wie God is, laten mijn ogen de kracht en liefde van God zien en ervaren aan degene die het wil ontvangen en toelaten. Ik ben volledig aanwezig in dit lichaam dat mij gegeven is en maak gebruik van mijn persoonlijkheid en alle ervaringen die ik opgedaan heb in mijn leven. Vanuit de liefde die ik heb voor God, de aarde, het bestaan en wie ik ben is het mijn keuze om dienstbaar te zijn op een manier die vrij is, gegrond en bekrachtigt.

God ervaren vraagt loslaten en overgave. Een loslaten van beperkende overtuigingen, een loslaten van je wil naar macht en controle over jezelf en anderen. Het vraagt om een overgave aan het bestaan en het grote geheel, omdat je vertrouwt dat er pas dan voor je gezorgd wordt. Het is niet iets dat je kunt doen, behalve ruimte maken en toelaten. Zolang je controle wilt hebben zul je God niet toe willen laten in je hart en zal je hart eenzaam en leeg blijven.

© Wonieka A. Meuter

Waarvoor mediteren?

Je kunt om veel verschillende redenen gaan mediteren en er zijn misschien wel net zoveel verschillende meditatievormen. Zelfs binnen één (religieuze) stroming zijn er al meerdere opvattingen over meditatie te onderscheiden, zoals bij het boeddhisme waar je bijvoorbeeld zen- en vipassanameditatie kunt beoefenen en waarop mindfulness gebaseerd is.

Vanwege de warboel in mijn leven en in mijn hoofd ben ik op 24 jarige leeftijd een pad gaan bewandelen, waarbij meditatie een belangrijk onderdeel was. Uit angst voor emoties koos ik (achteraf gezien) voor een vorm die vrij mentaal was. Bij de raja yoga meditatie lag sterk de nadruk op je aandacht richten op je ziel (een punt van licht in het midden van je voorhoofd) en op God, een punt van Licht ergens in het universum. We mediteerden met de ogen open, elke ochtend om 4 uur en ook nog op andere momenten van de dag met de bedoeling dat je je op elk moment God zou herinneren. Door de meditatie en de lessen die gegeven werden (en die ik zelf ook heb gegeven), werd ik mij bewust van al mijn gedachten en ontwikkelde ik een mentale discipline, waardoor ik mijn aandacht leerde richten. Acht jaar later kon ik met mijn emoties nog steeds niet uit de voeten, maar mijn inzicht in mezelf was toegenomen, waardoor ik mezelf meer kon toestaan om te voelen.

Na die periode ben ik Osho meditaties gaan doen, die het tegendeel leken van de raja yoga meditaties, waarin beheersing en koninklijkheid betracht werd, terwijl je bij bijvoorbeeld de dynamische meditatie van Osho uitgenodigd wordt volledig de emoties die je vastgezet hebt in je lichaam te ontladen. Fysieke beweging als manier om bij de stilte en de schoonheid in jezelf te komen. Ze bevrijdden mij onder andere van mijn angst om me te laten horen en me te laten zien. Ik ging genieten van de beweging van mijn lichaam op muziek om zo uitdrukking te geven aan dat wat er in mij leefde.

Daar de vipassana meditatie te veel leek op de raja yoga meditatie heb ik dat maar kort beoefend. Alleen stil zitten of heel langzaam lopen ervaarde ik als te beperkend en voegde te weinig toe aan mijn leven. Intuïtief ontwikkelen heeft me in contact gebracht met mijn eigen stroom als onderdeel van het grotere geheel. Mijn lichaam werd voor mij een klankkast die zichtbaar maakte wat er in mij omging. Zowel hoe ik zelf iets beleefde als ook wat ik waarnam van anderen. Ik werd mij bewust van de signalen van mijn lichaam en hoe die te interpreteren.

Ik heb lang geaarzeld om meditatie als cursus op te nemen in het programma van Amala Insight, hoewel meditatie altijd onderdeel was van de cursussen die ik gaf. Door de eeuwen heen zijn er teveel ideeën en denkbeelden ontstaan over meditatie, die belemmerend kunnen werken. Zowel wat betreft de methode als wat je er eventueel mee zou willen bereiken. Bij de Brahma Kumaris mediteerde ik om bij te dragen aan de wereld door zuiver gedrag en om God te ervaren. De Osho meditaties deed ik vooral om vastgezette emoties te ontladen en oude pijn te helen. En bij de meditaties die ik deed vanuit de cursussen Intuïtief ontwikkelen waren de intenties om te gaan mediteren verschillend. Deels om blokkades op te heffen, deels om om te gaan met wat ik energetisch van anderen ervaarde en uiteindelijk om onvoorwaardelijke liefde te kunnen leven.

Door de verschillende meditatievormen die ik beoefend heb, maar ook door mensen erin te begeleiden heb ik gezien en ervaren wat meditaties je kunnen geven, maar ook wat aloude opvattingen over meditatie bij mensen teweeg kan brengen, die misschien niet altijd even wenselijk zijn of passend bij de tijd en de maatschappij waarin we leven. Hoewel elke meditatievorm een bepaalde inspanning en bereidheid vraagt, is het bijvoorbeeld niet nodig om heel hard te werken of fysiek pijn te lijden door jezelf in een lichaamshouding te forceren waaraan jouw lichaam niet gewend is. De meditatievorm waarvoor je kiest kan zomaar aansluiten bij wat je meegekregen hebt vanuit je opvoeding, waardoor je misschien kiest voor een strenge vorm waarbij je een groot deel van de tijd aan je lot overgelaten wordt en die je juist daarom het gevoel kan geven dat je goed bezig bent, maar je nog steeds gevangen houdt.

Mediteren kan ondersteunend zijn en werken in je dagelijkse leven, waardoor je vanuit rust en overzicht kan doen wat je wilt doen. Het kan er aan bijdragen dat je zicht krijgt op jouw overlevingspatronen, zodat je die kunt herkennen in je omgang met anderen en deze ook kunt helen. Je innerlijke vrijheid kan toenemen en daarmee ook je levensvreugde. Als dat je intentie is om te gaan mediteren, kun je gaan ervaren hoe je hier op aarde aanwezig kunt zijn en blijven, ongeacht wat er plaatsvindt in de wereld om je heen. Het wordt veilig voor je om alles te ervaren en je hoeft niet meer weg te gaan van je dagelijkse ervaringen (en vaak ook uit je lichaam) door ze weg te duwen en een andere (ideale) wereld te creëren in je meditaties.

Op elk moment van de dag kun je mediteren, oftewel aanwezig zijn in wat je mee maakt. Verschillende situaties en hoe jij daarin mee om wilt gaan, vraagt om verschillende vormen van mediteren. Als je bijvoorbeeld auto rijdt of aan het koken bent, zul je een andere meditatie doen, dan wanneer je de tijd hebt en neemt om met jezelf te zitten. Het is handig als je verschillende manieren tot je beschikking hebt en weet hoe je ze kan toepassen. Begeleiding bij mediteren en wat je daarin tegen kunt komen is daarbij onontbeerlijk.

© Wonieka A. Meuter

God ervaren

Achterop de fiets bij mijn moeder schijn ik met luide stem gevraagd te hebben “Mama, bestaat God?”. Achteraf gezien, denk ik dat ik als kleuter het antwoord wel wist. Naar de godsdienstlessen op de openbare lagere school wilde ik niet. Op 10-jarige leeftijd wist ik zeker dat er verschillende religies zijn, maar dat er maar één God is.

In mijn pubertijd wilde ik weten waarom de mensen naar de kerk gingen en als er dan zoveel mensen in God geloofden, dat die dan toch wel moest bestaan. Dan moest daar toch iets zijn. Ik had vrienden die christelijk opgevoed waren en die voor mij oprecht aanvoelden in hun geloof. In mijn eentje fietste ik op zondagochtend naar verschillende kerken in de buurt. Ik voelde mij niet welkom en het geloof bleef ver van mij af staan.

In mijn studententijd werd ik door een vriendin meegenomen naar de Brahma Kumaris, waar ik de introductiecursus deed en daarna ook wat lessen ging volgen. Ik was mezelf behoorlijk kwijt geraakt, had al een paar relaties en losse vriendjes gehad en stond voor een keus. Tijdens de interrailvakantie met een vriendje, heb ik uiteindelijk aan de Griekse zee, met zweepslag in mijn nek, wanhopig uitgeroepen naar God. Twee maanden later, toen het echt niet bleek te gaan met dat vriendje nam ik mijn besluit: God, als dit dan ook niet werkt, dan kan ik dus nu celibatair leven.

Ruim acht jaar heb ik het pad van de Brahma Kumaris gevolgd. Elke dag meditatie, elke dag bezig met God te herinneren en mezelf te onderzoeken. Hoewel ik soms mooie meditatie-ervaringen had, vond ik God niet. Ik liep vast op de organisatiestructuren en de onvrijheden die ik daarin ervoer. Juist omdat ik toen dacht misschien wel alleen daar God te kunnen vinden en omdat mij dat niet gelukt was, voelde ik een diepe pijn bij mijn uiteindelijke besluit toch mijn pad alleen verder te gaan.

Jarenlang heb ik alle denkbeelden van de Brahma Kumaris geparkeerd en ben ik op zoek gegaan naar mezelf o.a. via Osho-meditaties, emotioneel lichaamswerk, intuïtief ontwikkelen. God kwam aan de zijlijn af en toe voorbij, maar ik was er niet echt mee bezig. Het jarenlange proces van transformatie en heling leidde op een gegeven moment tot de constatering dat er geen oud zeer meer aanwezig was en dat ik mijn persoonlijkheid in alle vrijheid tot mijn beschikking had. Hoewel het erop lijkt dat ik mijn Verlicht-zijn anders vorm geef dan de meesten die zich Verlicht noemen, kon ik er geen beter woord voor vinden.

Nu, een paar jaar na die constatering dat ik mij volledig innerlijk vrij gemaakt had, kwam God voor mij weer in beeld, met de vragen wie dat dan is en waarom ik mij met God bezig zou houden. Tot mijn verrassing kwam de oprichter van de Brahma Kumaris, Brahma Baba, naar mij toe, waardoor de acht jaar Brahma Kumaris voor mij in een ander perspectief kwam te staan en ik die periode beter ging begrijpen.

Alle antwoorden heb ik nog steeds niet en misschien zullen die in de toekomst komen. Wel denk ik te weten hoe het is om God te ervaren en hoe dat voelt. Ik kan het je alleen niet vertellen. Daar zijn geen woorden aan te geven. Je zou het misschien samen met mij kunnen ervaren in een meditatie, zoals ik dat onlangs met een kleuter heb gedaan (*). Eigenlijk is het heel gemakkelijk om God te ervaren, alleen is er teveel tussen komen te staan. Je bent er zelf tussen komen te staan met alles waarin je onvrij geworden bent. Jouw beelden, ideeën en overtuigingen over God zijn er tussen komen te staan. En soms is het domweg te vol in je hoofd. Dan vraagt het dat je ruimte maakt vanbinnen om God toe te laten en de ervaring toe te laten.

In het leven leven hier op aarde met de mensen en tussen de mensen is het voor mij heel fijn om me met God te verbinden, als een bron van liefde en stilte. Het is mijn wens om het ook voor jou mogelijk te maken om God te ervaren en in je leven en je persoonlijkheid tot uitdrukking te brengen.

Wonieka A. Meuter

(*) Blog:  God is overal om je heen

Wat Wonieka op twitter over God gezegd heeft.

Commitment

In het vertrouwen dat de Leerling in de Meester heeft, staat hij haar toe heel dichtbij te komen. Het is als een bloem die open gaat en steeds meer van zichzelf prijs geeft.

De relatie tussen de Meester en de Leerling is heel intiem in het wederzijds volledig openen van het hart, ook al zal de Leerling soms niet anders kunnen dan het hart te sluiten, door dat wat in de ontmoeting aan het licht is gekomen. Hij weet dat niets verborgen blijft in de ogen van de Meester en dat het ook niet hoeft. Hij ervaart dat de Meester hem soms beter lijkt te kennen dan dat hij zichzelf bewust is en dat zij onder woorden brengt wat nog geen woorden had.

De Leerling committeert zich aan de Meester en de Meester aan de Leerling. Door een wederzijds ‘ja’ kan dat bloot komen te liggen wat nog onvrij is. Het is de wil van de Leerling die de Meester toestemming geeft dat te benoemen wat zij ziet. Zo kwetsbaar, zo dichtbij mogen komen laat de Meester buigen in nederigheid.

Wonieka A. Meuter