Stilte, vreugde en liefde vervullen je wezen als een hemel die door je heen straalt en zichtbaar wordt in je persoonlijkheid. De hemel is wat je bent en wat je leeft hier op aarde, in een wereld waarin je ziet dat velen in duisternis verkeren, omdat zij zich onbewust zijn van wie ze zijn. Je ogen zijn vrij van het zien van schuld, hoeven niet langer te veroordelen. Ze zien dat wat echt is en dat wat onecht is en onvrij. Hoe gewoon ook de woorden zijn of wat iemand laat zien.
In het dagelijkse leven, in contacten of tijdens een avondje uit kan onverwachts een puurheid en schoonheid zichtbaar worden, waarin alles lijkt samen te vallen. Vanwege de oprechtheid en overgave die voelbaar is en als goddelijk ervaren wordt. Dan gaat het hart harder kloppen en is er een intens gevoel van vreugde om het stukje hemel dat getoond wordt. Het is de verbinding die je ziet in de ander, een helemaal samenvallen met zichzelf op dat moment en daarmee ook de verbinding voelbaar kunnen maken voor jou en wie het ook maar waarneemt.
De hemel ervaar je in een intens gevoeld moment van Eén-zijn, waarin de afscheiding tussen jou en de ander wegvalt, tussen jou en de wereld. Waarin de kwetsbaarheid van het leven met de bijbehorende gevoelens en emoties aanwezig zijn in de onderliggende stilte, in dat wat niet gezegd wordt. Je aanvaard het leven vanuit je Bron van wijsheid in een vloeiend delen met wie het ontvangen kan.
© Wonieka A. Meuter
