God ervaren

Achterop de fiets bij mijn moeder schijn ik met luide stem gevraagd te hebben “Mama, bestaat God?”. Achteraf gezien, denk ik dat ik als kleuter het antwoord wel wist. Naar de godsdienstlessen op de openbare lagere school wilde ik niet. Op 10-jarige leeftijd wist ik zeker dat er verschillende religies zijn, maar dat er maar één God is.

In mijn pubertijd wilde ik weten waarom de mensen naar de kerk gingen en als er dan zoveel mensen in God geloofden, dat die dan toch wel moest bestaan. Dan moest daar toch iets zijn. Ik had vrienden die christelijk opgevoed waren en die voor mij oprecht aanvoelden in hun geloof. In mijn eentje fietste ik op zondagochtend naar verschillende kerken in de buurt. Ik voelde mij niet welkom en het geloof bleef ver van mij af staan.

In mijn studententijd werd ik door een vriendin meegenomen naar de Brahma Kumaris, waar ik de introductiecursus deed en daarna ook wat lessen ging volgen. Ik was mezelf behoorlijk kwijt geraakt, had al een paar relaties en losse vriendjes gehad en stond voor een keus. Tijdens de interrailvakantie met een vriendje, heb ik uiteindelijk aan de Griekse zee, met zweepslag in mijn nek, wanhopig uitgeroepen naar God. Twee maanden later, toen het echt niet bleek te gaan met dat vriendje nam ik mijn besluit: God, als dit dan ook niet werkt, dan kan ik dus nu celibatair leven.

Ruim acht jaar heb ik het pad van de Brahma Kumaris gevolgd. Elke dag meditatie, elke dag bezig met God te herinneren en mezelf te onderzoeken. Hoewel ik soms mooie meditatie-ervaringen had, vond ik God niet. Ik liep vast op de organisatiestructuren en de onvrijheden die ik daarin ervoer. Juist omdat ik toen dacht misschien wel alleen daar God te kunnen vinden en omdat mij dat niet gelukt was, voelde ik een diepe pijn bij mijn uiteindelijke besluit toch mijn pad alleen verder te gaan.

Jarenlang heb ik alle denkbeelden van de Brahma Kumaris geparkeerd en ben ik op zoek gegaan naar mezelf o.a. via Osho-meditaties, emotioneel lichaamswerk, intuïtief ontwikkelen. God kwam aan de zijlijn af en toe voorbij, maar ik was er niet echt mee bezig. Het jarenlange proces van transformatie en heling leidde op een gegeven moment tot de constatering dat er geen oud zeer meer aanwezig was en dat ik mijn persoonlijkheid in alle vrijheid tot mijn beschikking had. Hoewel het erop lijkt dat ik mijn Verlicht-zijn anders vorm geef dan de meesten die zich Verlicht noemen, kon ik er geen beter woord voor vinden.

Nu, een paar jaar na die constatering dat ik mij volledig innerlijk vrij gemaakt had, kwam God voor mij weer in beeld, met de vragen wie dat dan is en waarom ik mij met God bezig zou houden. Tot mijn verrassing kwam de oprichter van de Brahma Kumaris, Brahma Baba, naar mij toe, waardoor de acht jaar Brahma Kumaris voor mij in een ander perspectief kwam te staan en ik die periode beter ging begrijpen.

Alle antwoorden heb ik nog steeds niet en misschien zullen die in de toekomst komen. Wel denk ik te weten hoe het is om God te ervaren en hoe dat voelt. Ik kan het je alleen niet vertellen. Daar zijn geen woorden aan te geven. Je zou het misschien samen met mij kunnen ervaren in een meditatie, zoals ik dat onlangs met een kleuter heb gedaan (*). Eigenlijk is het heel gemakkelijk om God te ervaren, alleen is er teveel tussen komen te staan. Je bent er zelf tussen komen te staan met alles waarin je onvrij geworden bent. Jouw beelden, ideeën en overtuigingen over God zijn er tussen komen te staan. En soms is het domweg te vol in je hoofd. Dan vraagt het dat je ruimte maakt vanbinnen om God toe te laten en de ervaring toe te laten.

In het leven leven hier op aarde met de mensen en tussen de mensen is het voor mij heel fijn om me met God te verbinden, als een bron van liefde en stilte. Het is mijn wens om het ook voor jou mogelijk te maken om God te ervaren en in je leven en je persoonlijkheid tot uitdrukking te brengen.

Wonieka A. Meuter

(*) Blog:  God is overal om je heen

Wat Wonieka op twitter over God gezegd heeft.

Leven in overvloed

Lieve lezer,

We leven in overvloed, ook al ervaren we het niet altijd zo. Alles is al aanwezig, ligt voor het oprapen.

De beperkingen die het bestaan hier op aarde ons laat ervaren, maakt dat we erin zijn gaan geloven dat we moeten vechten voor ons geluk. We zijn gaan geloven in materie als bron van rijkdom, waar meer en meer overvloed lijkt te betekenen.

Het innerlijk tekort, de leegte van het hart wordt verbloemd in enthousiasme voor iets nieuws. Diepgewortelde afgunst, waarin buurmans gras groener lijkt is vaak jong omgevormd tot een opgelegd delen, waarin behoefte aan aandacht of liefde geen bestaansrecht kreeg.

Herstellen van dit tekort achter uiterlijke vervulling van behoeften vindt plaats door alsnog die aandacht en liefde te geven. En hoe de uiterlijke omstandigheden dan ook zullen zijn, overvloed zal je deelgenoot zijn.

Een hartegroet van Wonieka

© Wonieka A. Meuter

Overstromend-zijn

Lieve lezer,

Overstromen van liefde, overstromen van geluk, overstromen van rijkdom, je innerlijke rijkdom. In het overstromen is er geen moeite, het gaat vanzelf, door niets tegengehouden. Geen oordelen en verwachtingen vormen nog een belemmering. Een meestromen met het leven, ongeacht wat er plaats vindt.

Is er verzet, dan is er stagnatie als een dam die opgeworpen wordt. Een verzet van het anders te willen, het er niet mee eens zijn wat er gebeurt. En soms lijkt het verzet gerechtvaardigd en stampvoeten we als een 3-jarige tegen het onrecht dat ons (schijnbaar) wordt aangedaan. Kunnen we ons aandeel niet zien en willen we dat anderen, of zelfs de wereld verandert. En tegen beter weten in kan dat stemmetje hardnekkig zijn, dat zich blijft richten op anderen. Ons contact met onszelf raakt verstoord, raakt naar de achtergrond. De liefde blokkeert. En waar waren het geluk en de innerlijke rijkdom toch gebleven?

Op het moment dat we er bij stilstaan en de bereidheid tonen te voelen hoe het met ons is, met mildheid en mededogen, komt de innerlijke stroom weer op gang. Verantwoording nemen over ons welzijn geeft kracht en herstelt de verbinding. Een ervaring rijker, stromen we over en delen we onze liefde zonder belemmering.

Een hartegroet van Wonieka

© Wonieka A. Meuter

Delen van rijkdom

Lieve lezer,

Hoe kun jij je rijkdom delen met anderen? En welke rijkdom wil je delen? Geef jij je geld en/of deel jij wie je bent met je medemens?

Delen van rijkdom is als een lichtje aansteken. Het licht van je hart straalt uit je ogen. Rijkdom is de schoonheid van een puur moment, waarin oorspronkelijke gevoelens ervaren worden. Waarin je vrij bent van angst voor veroordeling. Waarin er niets valt te verliezen, alleen maar te winnen.

Je rijkdom is je leven dat uitstraalt naar je omgeving. Hoe je ook leeft, het maakt verschil. Of het nu de rijkdom is van het leven van je innerlijke Zelf, of een leven geleefd naar de waarden en normen van anderen. En ook als je onderweg bent van het ene leven naar het andere.

Vaak wordt het onderschat. De invloed of het effect dat we hebben op anderen. Het is dan ook niet altijd even zichtbaar. Je daar rekenschap van geven maakt dat je meer waarde kunt geven aan jouw bestaan en het delen van je rijkdom hier op aarde.

Een hartegroet van Wonieka

© Wonieka A. Meuter

Vreugde

Lieve lezer,

In het dagelijkse leven zijn er veel momenten dat we de sprankeling en schoonheid van het leven kunnen ervaren. Het vraagt opmerkzaamheid om een glimlach te zien, een zonnestraal, een vriendelijk gebaar. Maar ook onze focus, daar waar we op gericht zijn, bepaalt wat we zien of willen zien.

De momenten van vreugde in ons hart nemen toe als we open staan voor wat het leven ons allemaal geeft. Als we het geschenk kunnen zien in wat er plaats vindt in ons leven, hoe pijnlijk, moeizaam of zwaar het soms ook ervaren wordt. Dat lukt niet altijd ter plekke, op het moment zelf. Door bereidheid om te ervaren wat het met je doet en wat een situatie je te vertellen heeft, komt er inzicht. En met het inzicht de vreugde door de innerlijke ruimte die toegenomen is.

Zodat er steeds meer plaats komt in ons leven voor vreugde. Voor een opborrelend plezier in onze deelname aan het leven. Een leven vanuit je Bron. Hoeveel vreugde ervaar jij?

Een hartegroet van Wonieka

© Wonieka A. Meuter

Verlangen naar de Bron

Lieve lezer,

De Bron, dat ben jij. Verbonden met de Bron van het leven. “Ik ben Bron” is een universele ervaring. Een ervaring van stilte, van ruimte, van grootsheid, van volledig aanwezig zijn, wetend, puur, helder, uniek en tegelijk Een met het bestaan.

Ben jij in contact met je Bron? Voel jij je verbonden met de Bron van het leven? Is het niet de meest natuurlijke staat van zijn? Waar gaat je verlangen naar uit?

Veel mensen worden meegenomen door de drukte van alledag. Leven en worden geleefd door een veelheid aan prikkels. Golven van informatie die op je afkomt, waarvan je het gevoel kunt hebben dat je het moet weten, dat je er op moet reageren.

Waar gaat je verlangen naar uit? Wat is het dat jij wilt ervaren? Elke ervaring draagt bij aan je ontwikkeling. Je blijft iets ervaren tot het vol is, tot het genoeg is en dan komt er ruimte voor iets anders.

Je verlangen geeft richting. Maakt je bewust van ongekende mogelijkheden. Komt voort uit je Bron en leid je naar je Bron. Welke verlangens heb jij?

Een hartegroet van Wonieka

Wie ben je?

Lieve lezer,

Het gewoel van het leven, van indrukken en ervaringen kan over je heen spoelen en je volledig in beslag nemen. Je voelt je als het ware uit elkaar getrokken en je aandacht gaat alle kanten op. Je bent jezelf kwijt. Tenminste, zo voelt dat schijnbaar.

Want je Zelf kun je niet kwijtraken. Dat ben je immers? Ik ben. Ik ben wie? Welke wie? Wie is dat? Je naam? Je beroep? Je identiteit als vader, moeder, kind enz.? Ja, dat is er ook. Alleen, bèn je dat? Wie of wat ben je dan wel? Wat blijft er over als dat wegvalt?

Ik ben. Stilte. Leegte. Essentie. Zoals er diep in zee geen rumoer meer is. Geen golfbewegingen. Die vinden aan de oppervlakte plaats.

Kun je het rumoer het rumoer laten? En hoe doe je dat? Afwijzen of wegdrukken werkt niet. Het komt in alle hevigheid vroeger of later terug. Het vraagt stil-zitten. Aandacht hebben voor het rumoer, door er naar te kijken. Te zien wat er zich binnen je afspeelt. En kijk dan maar eens wat er gebeurt.

Een hartegroet van Wonieka

© Wonieka A. Meuter