Lieve lezer,
Elke vorm van leiderschap vraagt om een verbinding met jezelf en een kennen van jezelf, zodat je van daaruit aanwezig kunt zijn in contact met de ander.
Hoe visionair een leider ook is, hoeveel kennis hij ook heeft en situaties kan doorzien, zolang van bovenaf bekeken wordt, ingeschat wordt en benaderd, zal elke afstand onoverbrugbaar blijken. Achteroverleunen in een arrogantie van beter te weten en daarbij het probleem bij anderen te leggen uit gebrek aan zelfreflectie, creëert een uitputtingsslag in eenzaam isolement.
Deze zelfgekozen toren biedt bescherming aan diepgewortelde patronen en behoeften die geen bestaan mogen krijgen en met intellectuele hoogstandjes verdedigd worden. Eenvoud van hart en geest is voor deze leiders bedreigend en wordt op neergekeken.
Dit soort leiders nodigen uit tot een diep gevoeld mededogen voor de haast onneembare stelling waarachter heel wat pijn en kou schuilgaat. De toren afdalen vraagt van hen moed en deemoed om hun angst te omarmen, het hart te laten spreken en de ander werkelijk te ontmoeten.
Een hartegroet van Wonieka
© Wonieka A. Meuter
