Lieve lezer,
In moraliteit zit heel wat strengheid. Je vertelt jezelf of de ander hoe jij vindt dat het hoort en hoe jijzelf of de ander zich behoort te gedragen. Je hebt duidelijke opvattingen over wat goed en kwaad is.
De moralist in jezelf denkt star, in hokjes en heeft principes waarvan niet afgeweken kan of mag worden. Het denken overheerst en het hart met zijn invoelend vermogen is gesloten. In het uiterste geval ben je een zuurpruim bij wie niemand nog iets goed kan doen.
Deze moralist in jezelf herkennen, laat staan erkennen, valt meestal niet mee vanwege de afwijzing en het oordeel die je kunt hebben over moraliseren. Het zijn eigenschappen die gauw niet zo prettig gevonden worden. Hoe meer je ontkent en afwijst, hoe groter de niet onderkende identificatie zal zijn. De moralist zal dan op vele manieren op meer of minder zichtbare wijze doorsijpelen in je woorden en daden.
In het herkennen en erkennen van de moralist kan de identificatie opgeheven worden als iets dat je niet bent, maar wat je wel doet of hebt. Dan wordt het mogelijk om volledig in de realiteit te staan, met beide benen op de grond en kun je verantwoordelijkheid gaan nemen voor de consequenties van jouw gedrag. Verantwoordelijkheid nemen voor wat het met jezelf doet en wat met de ander als je streng bent en onbuigzaam. En hoezeer de illusie van goed en kwaad je de mogelijkheid ontneemt iets te zien en ervaren zoals het is.
De realiteit onder ogen zien, laat het leven stromen en het hart spreken.
Een hartegroet van Wonieka
© Wonieka A. Meuter
