Het emotionele denken

Lieve lezer,

Aan rationaliteit en zaken kunnen beargumenteren wordt door velen veel waarde toegekend. Met feiten worden stellingen onderbouwd. Echter, voelen, emoties en het persoonlijke lijken buitengesloten te moeten worden.

Zelfs onder zakelijke argumenten ligt veelal heel wat emotionaliteit verborgen. De noodzaak tot redenatie en het moeten bewijzen van het eigen gelijk vertoont een rechtvaardiging van het eigen bestaan. Deze verborgen vorm van emotioneel denken wordt zelden herkend, doordat al jong geleerd is de eigen persoon met zijn behoeftes te maskeren. Het heeft diegene tot een buitenstaander gemaakt in zijn eigen leven. Afgesneden van zijn unieke Zelf.

Een grote mate aan gevoeligheid en kwetsbaarheid kan zichtbaar zijn achter het rationele gezicht voor degene die echt wil of kan kijken. Vroeg of laat zal de innerlijke stem van zich laten horen en zal het leven diegene uitnodigen tot het tonen van de naakte moed van zichtbaar worden.

Een hartegroet van Wonieka

© Wonieka A. Meuter

Denken als weerstand

Lieve lezer,

Het denken wordt nogal eens ingezet in ons verzet tegen het voelen. Meestal in de vorm van een onbewust patroon. Dat wat te pijnlijk lijkt om gevoeld te worden, wordt onderdrukt, weggezet en tot logica beredeneerd.

Al jong is geleerd tranen weg te slikken, woede te beheersen, of de slappe lach te stoppen. Het ongecontroleerde wordt verdoezeld achter een mooi verhaal en strakke kaken. Het denken blijkt minder rationeel dan veronderstelt wordt en voor waar gehouden. Vaak wordt het emotionele denken ontkend, de onvrijheid erin niet waargenomen. Hoe groot is de weerstand tegen het voelen van pijnlijke ervaringen geworden.  Hoezeer ben je vastgeraakt in een gefixeerd denken, waarin je in kringetjes blijft ronddraaien vanwege het bewijzen van je gelijk.

Wat is nodig om de weerstand te doorbreken en de angst in de ogen te kijken. Want hoe groot en sterk de weerstand ook kan lijken, vroeg of laat zal iets in je barsten als het buigen vermeden blijft worden.

Een hartegroet van Wonieka

© Wonieka A. Meuter

In het zicht van het heden

Lieve lezer,

Wat is het waar je gedachten heen gaan? Wat is het waar je aandacht op gericht is? Is het gericht op dat wat er nog moet gebeuren, wat je wilt doen of verwezenlijken, of is het gericht op dat wat gebeurt is, wat je meegemaakt hebt en wat je gemaakt heeft tot wie je bent.

Het verleden en de toekomst trekt zijn sporen. Brengt je in andere tijden en andere dimensies. Laat je ervaren hoe het was en misschien zal worden. In het nu kun je je mee laten nemen naar het verleden in herinneringen met zijn gevoelens en emoties, door bewust aanwezig te blijven in de ervaring. Een herinnering krijgt betekenis in de ervaring van dit moment, waardoor inzicht verkregen kan worden. In verlangens en dromen kan de toekomst zichtbaar worden. Beelden kunnen ontstaan over een realiteit die binnen de mogelijkheden kan liggen. Ze laten een grootsheid zien die werkelijkheid kan worden, mits gegrond in het bestaan.

Twijfels en onzekerheden over jezelf, je kunnen en mogelijkheden kunnen overheersen en een sluier leggen die het zicht belemmert en de toekomst uitzichtloos maakt. Je terug laten grijpen naar dat wat geweest is.

Het enige dat zeker is, is dit moment, deze ervaring. Geweest is geweest en straks? Wie zal het zeggen… Kunnen we het verleden en de toekomst in het heden ten volle beleven, dan is er toegang tot een schat aan informatie over de werkelijke reden van je bestaan.

Een hartegroet van Wonieka

© Wonieka A. Meuter

Van bovenaf

Lieve lezer,

Omhoog gedreven door angst bekijken velen van bovenaf de wereld om zich heen. De scherpe blik houdt de omgeving nauwlettend in de gaten, alert op de minste beweging van gevaar.

Van bovenaf bekeken denkt deze mens te weten hoe de wereld in elkaar steekt. Scherp veroordeeld en ingekaderd in goed en kwaad vaak verborgen achter prachtige idealen. Zo ver verheven en gericht op een betere wereld is het contact met eigen grond en bestaan ver te zoeken en onherkenbaar geworden als een nog bestaande realiteit.

Want het denken overheerst, emoties zijn ingeperkt door rationalisaties waarin naar bewijsvoering gezocht wordt om stellingen te onderbouwen. En deze mens vliegt, op eenzame hoogten. Afgesneden van zijn voelend vermogen als sleutel tot het bestaan.

Welke veiligheid is nodig, draagt bij aan deelname aan het leven waarin niet langer buitengesloten hoeft te worden wat vanbinnen aan pijn aanwezig is. Welke veiligheid kan de vaak niet gevoelde verkramping opheffen. Welke veiligheid kan de noodzaak tot kijken naar binnen keren. Welke veiligheid heb jij nodig?

Wat maakt het voor jou mogelijk de afstand te overbruggen naar het liefdevolle warme hart dat in staat is tot omhulling, tot koestering en waarin alle redenaties als zeepbellen uiteenspatten. Met zachtheid kan grond onder de voeten herwonnen worden naar heelheid van bestaan.

Een hartegroet van Wonieka

© Wonieka A. Meuter

Denkramen

Lieve lezer,

Mensen kunnen gevangen zitten in hun eigen denkramen, gebaseerd op overtuigingen en overlevingspatronen. Dan zijn er altijd wel mensen of theorieën te vinden die jouw denkraam ondersteunen en jij je veilig kunt wanen.

Juist omdat sommige denkramen verbonden zijn aan jouw specifieke overlevingsstrategie kan het heel lastig zijn om hem te herkennen. Het voelt zo vertrouwd en waar aan dat de belemmeringen en beperkingen haast niet waargenomen worden. En zolang het je veiligheid geeft of op de een of ander manier voordeel, zal er weinig motivatie zijn de deur van je denkraam open te zetten.

Hoe groter het vertrouwen in jezelf en hoe steviger de grond onder je voeten, hoe meer je in staat zult zijn je deuren te openen naar andere visies,  andere mensen ed. Angst voor afwijzing houdt de deur gesloten van je gecreëerde denkramen. Alleen met een zachte en liefdevolle hand kan worden geopend, zodat de weg naar innerlijke vrijheid kan worden bewandeld.

Een hartegroet van Wonieka

© Wonieka A. Meuter

Voorbij het denken

Lieve lezer,

Wat gebeurt er met je als je even ophoudt met iets te doen, plannen te maken, je leven te organiseren? Kun je heel even stoppen en ben je dan bereid te luisteren naar wat er in je omgaat? Naar al die gedachten en soms elkaar tegensprekende stemmen in je hoofd?

Soms gaan we dan liever maar gauw weer iets doen, niet wijs wordend uit die veelheid aan gedachten. Ze worden opgeborgen in lades tot ze uitpuilen en we ze niet langer kunnen negeren. Ze vertellen ons over gebeurtenissen en situaties die we niet volledig hebben kunnen ervaren en daardoor onaf zijn gebleven. Ze nodigen ons uit om ze alsnog te beleven en te erkennen, waardoor we weer in contact komen met de stroom eronder. Een vitale levensstroom die zowel bruisend is als stil.

Stilstaan kost tijd, geeft tijd. Want eenmaal stilgestaan, neemt de tijd toe. Elk moment ervaren, elk moment beleeft, is vrij van elke toekomst en verleden.

Een hartegroet van Wonieka

© Wonieka A. Meuter

Hoe zweverig ben jij?

Lieve lezer,

Als je het hebt over bewustzijn, intuïtie en voelen dan wordt het al gauw zweverig genoemd. Mensen zeggen dan vaak van zichzelf dat ze nuchter zijn.

Bij zweverig denk ik aan dromen, fantaseren, onrealistisch zijn. En als je nuchter bent, sta je met beide voeten op de grond en houd jij je bezig met concrete en tastbare zaken. Iemand die iets of iemand zweverig noemt, lijkt moeite te hebben met het onnoembare, niet tastbare in zijn leven, dat wel aanwezig is. Omdat iedereen, bewust of onbewust gebruik maakt van zijn antennes en niet alleen af gaat op concrete woorden en daden.

Juist je bewust worden van energie, waarneembaar in de vorm van o.a. gevoelens, gedachten, klanken en beelden vergroot je mogelijkheden en inschattingsvermogen in de omgang met mensen en situaties. Dan weet je wanneer iets onder het vloerkleed geschoven wordt of onder de pet gehouden. Nog voordat het concreet geworden is, zodat je er naar kunt handelen.

Ben je het niet gewend om te leven met het niet-tastbare, niet-meetbare in ons bestaan, dan kan dat in eerste instantie erg ongrijpbaar aanvoelen en zelfs angstig. Want waar baseer jij je nog op? In het voelen ligt het weten, heb ik eerder geschreven. Ben je echter het nuchtere type, dan is voelen je vaak ook niet erg vertrouwd. Denk je liever over iets na, dan dat je voelt hoe iets voor jou is. Lijken algemene waarheden of theorieën concreter en meer waar dan hoe iets voor jou voelt en waar is. Hoe nuchter of zweverig ben jij? Wat is voor jou waar?

Een hartegroet van Wonieka

© Wonieka A. Meuter

Hoe herken ik mijn innerlijke stem?

Lieve lezer,

Hoe herken ik mijn innerlijke stem? Hoe weet ik of wat ik denk, voortkomt uit mijn denken of dat het mijn innerlijke stem is? Dat vraag ik mij bijvoorbeeld af, terwijl ik dit schrijf.

Want het heeft te maken met de intentie waarmee ik schrijf. Mijn intentie is te schrijven vanuit mijn bron, waardoor het herkenbaar en universeel wordt. Waardoor het niet persoonlijk is, maar wel gebaseerd op persoonlijke ervaringen. En wordt het een weten dat gegrond is.

Om te herkennen of jij je innerlijke stem hoort of jouw denken, is het van belang dat jij ze kan onderscheiden. Daarvoor is het essentieel dat je bereid bent om te voelen. Te voelen in je lichaam en waar je bent in je lichaam. Zit je meer in het denken, dan zul je merken dat je energie vrij hoog zit, zo rond je hoofd. Terwijl je aandacht meer in je hartstreek is, als je naar je innerlijke stem luistert.

Ook de aard van de energie die je ervaart kan je wat vertellen. Het denken voelt o.a. beperkend, stagnerend (ook al is het een stroom van gedachten) en onvrij. Het trekt je of naar het verleden, of naar de toekomst. Terwijl je innerlijke stem helder en eenduidig aanvoelt, als een zeker weten in het nu. Maar ook ruim, verbonden, in contact en vrij.

Een hartegroet van Wonieka

© Wonieka A. Meuter

Van denken naar voelen

Lieve lezer,

Heb je kunnen voelen hoe je denken voelt? Is het een verruimend of een beperkend gevoel? Of nog iets anders? Wat geeft het je en wat ontneemt het je?

Veel mensen ervaren dat het hen afsnijdt van het leven. Van het contact kunnen ervaren met zichzelf, de ander, het leven. Hoewel je van alles kunt bedenken over hoe iets zou kunnen zijn of gaan, je weet het pas echt als je het voelt, het ervaart. Dan is er pas een echt weten, een zeker weten. De twijfel en onzekerheid voorbij.

Denk je heel veel, dan vraagt het empathie en geduld om het voelen toe te staan. Dat lukt alleen als het denken niet weg hoeft. Als je het kan zien als een manier die je tot nu toe nodig had of dacht te hebben om met het leven om te gaan. Je kunt er in aanwezig zijn, terwijl je het aanvaardt. En de grap is… je bent aan het voelen!

Wordt vervolgd.

Een hartegroet van Wonieka

© Wonieka A. Meuter

Hoe denk jij?

Lieve lezer,

Denken doen we allemaal, niemand uitgezonderd. Denken is nodig voor ons leven hier op aarde. Wij mensen kunnen over iets na-denken. En dat is belangrijk, bijvoorbeeld om dingen op een rijtje te zetten.

Het denken kan je echter ook beperken. Je kunt zelfs iets stuk denken. In het denken ontstaat de neiging tot malen; het alsmaar in kringetjes ronddraaien. Soms zodanig dat het hoofd verstijfd aanvoelt.

In het denken voelen we ons vaak veilig. Daarmee denken we de boel onder controle te kunnen houden en/of krijgen. Als je maar begrijpt hoe het in elkaar steekt, dan komt het wel in orde.

Ik wil je uitnodigen te voelen hoe het denken voor jou aanvoelt.
Wordt vervolgd.

Een hartegroet van Wonieka

© Wonieka A. Meuter