Helpen of begeleiden?

Het is iets heel natuurlijks om te geven. Door te geven zul je ontvangen en ontstaat er samenhang en verbinding tussen mensen. In praktische zin kun je iemand ergens mee helpen. Veel mensen willen graag anderen helpen, ook bij innerlijke problemen. Ze lijken dan te weten wat de ander nodig heeft om uit de put of de problemen te komen. Met velerlei goedbedoelde adviezen wordt de hulpvrager bijgestaan.

Helpen lijkt een belangrijke en soms ook noodzakelijke behoefte te vervullen en het kan verhelderend zijn om voor jezelf na te gaan hoe de helper in jou voelt; om te voelen hoe het voor jou voelt dat een ander jou nodig heeft of nodig denkt te hebben. Soms vraagt het de nodige eerlijkheid om te kunnen zien waarvoor het voor jou nodig is om te helpen. Wat je ermee vervult of misschien wel uit de weg gaat door vooral met de ander bezig te zijn. Behulpzaam kan zijn om ook de andere kant te onderzoeken, namelijk hoe het voor jou voelt om geholpen te worden en te voelen wat het met je doet als een ander met hulp en oplossingen aankomt voor jouw problemen en jouw noden.

Het kan aanvankelijk prettig voelen, om te helpen of om geholpen te worden. De helper voelt zich vaak verantwoordelijk, onmisbaar en belangrijk, terwijl de geholpene het fijn kan vinden dat de ander hem iets uit handen neemt of overneemt. De geholpene kan zich daardoor gesteund voelen en de moeite waard. In het onderzoeken van deze beide kanten kun jij je bewust worden van de afhankelijkheid en het gevoel van (on)macht dat meestal ook aanwezig is. Misschien ontdek je zelfs wel hoe het jou iets ontneemt. In beide gevallen.

In begeleiden gebeurt iets anders, omdat je daarin niets van de ander nodig voor jezelf. Begeleiden vraagt dat jij je bewust bent van je eigen behoeften en dat je daar zelf voor zorgt. In de vrijheid die dan ontstaat kun je iemand aanspreken op zijn kracht, op zijn eigen vermogen om antwoorden te vinden en beslissingen te nemen. Bij begeleiden blijft de ander zelf verantwoordelijk en krijgt diegene de gelegenheid (weer) op zijn eigen benen te staan. Bij een begeleiding vanuit het hart ontstaat er een ontmoeting, waarin wonderen kunnen gebeuren.

© Wonieka A. Meuter

Mogelijkheden

Lieve lezer,

In het leven kunnen er momenten zijn, dat je de weg kwijt bent. Je bent het zicht kwijt geraakt op jezelf en de weg die je bewandelt. Niets is meer leuk en er is alleen nog maar een moeten. Vaak leef je dan naar de verwachtingen van anderen en door jezelf opgelegde eisen.

Zo’n moment, nodigt je – soms noodgedwongen – uit tot stilstand. De stilstand maakt het mogelijk (weer) in contact te komen met jezelf. Met hoe jij je voelt, met wat je nodig hebt en graag zou willen. Met wat voor jou wezenlijk van belang is.

Soms kan het behulpzaam zijn iemand naast je te weten, die niet oordeelt; die in staat is de kluwen te ontwarren. Iemand, die je door alle lagen van weerstand en overlevingsmanieren  heen kan zien en niet alleen reageert op het verhaal dat je vertelt. Maar die door alles heen jouw stroom en jouw kwaliteiten kan herkennen en naar jou toe kan vertalen. Door (h)erkenning en aanvaarding ontstaat er ruimte, ontstaan er nieuwe perspectieven, nieuwe mogelijkheden. Zowel vanbinnen als in de buitenwereld.

Want door je vrij te maken van verwachtingen en van door jezelf opgelegde eisen, kun je werkelijk gebruik gaan maken van de aanwezige potentie en ontstaan er ongekende mogelijkheden. Hoe vrij wil jij zijn?

Een hartegroet van Wonieka

© Wonieka A. Meuter

Begeleiding

Lieve lezer,

Is er een verlangen om te groeien, om je te ontwikkelen, dan kun je zelf een heel eind komen. Sommige mensen doen het liever alleen, uit angst om het proces uit handen te geven of om iemand te dichtbij te laten komen. Je laten begeleiden vraagt vertrouwen en overgave. Niet aan de ander, maar aan jezelf. De begeleider staat naast je.

En is de begeleider innerlijk vrij, dan kan hij je jouw proces laten. Kan hij zien wie je bent, wat je nodig hebt en je uitnodigen of uitdagen volgende stappen te zetten. En als de begeleider zich innerlijk vrij gemaakt heeft, in overeenstemming leeft met zijn bestemming, zal hij niet alleen reageren op het verhaal dat je vertelt, maar kan hij door het verhaal heen luisteren, voelen en tot de essentie komen.

Het verhaal gaat over gebeurtenissen in je leven en vormen aanknopingspunten voor onderliggende patronen, zodat daar zicht op verkregen wordt. Zicht op wat het patroon je heeft gegeven en of dat nog wel werkzaam voor je is. In de begeleiding kunnen mogelijkheden zichtbaar worden die verder reiken dan je misschien gedacht had, maar ergens wel geweten. Doordat je zelf de verantwoordelijkheid houdt, kun je dicht bij jezelf blijven en komen. Zal je eigen kracht en vermogen alleen maar toenemen en word je zeker van je eigen kompas.

Wat wil jij ontwikkelen?

Een hartegroet van Wonieka

© Wonieka A. Meuter

Helpen?

Lieve lezer,

Regelmatig lees ik over mensen die graag anderen willen helpen. Mij bekruipt dan steeds de vraag vanuit welke behoefte zij dat willen doen. Zelfs: wat maakt dat wij zo graag anderen willen helpen?

Helpen heeft voor mij altijd iets ongelijkwaardigs. Ik ga jou helpen, omdat ik denk beter te weten wat jij nodig hebt. Ik kan jou helpen, want jij zit in de put, met de handen in het haar, bent ergens kwetsbaar in.

Ik wil je uitnodigen te voelen hoe de helper in jou voelt. Hoe voelt het voor je om een ander te helpen? Dat een ander jou nodig heeft? Vanuit welke behoefte in jezelf doe je het? En dan de andere kant. Hoe voelt het voor je om geholpen te worden? Dat een ander met hulp en oplossingen aankomt voor jouw problemen, jouw noden?

Het kan aanvankelijk prettig voelen, om te helpen of om geholpen te worden. De helper voelt zich vaak verantwoordelijk, nodig en belangrijk, terwijl de geholpene het fijn kan vinden dat de ander hem iets uit handen neemt of overneemt. Kun je er de afhankelijkheid in voelen? En het gevoel van (on)macht? Kun je voelen hoe het je iets ontneemt? In beide gevallen?

In begeleiden gebeurt er iets anders. Dan heb je niets van de ander nodig voor jezelf. Je bent je bewust van je eigen behoeften en zorgt daar zelf voor. In een begeleiding spreek je iemand aan op zijn kracht, op zijn eigen vermogen antwoorden te vinden en beslissingen te nemen. Bij begeleiden blijft de ander zelf verantwoordelijk en krijgt de gelegenheid (weer) op zijn eigen benen staan. Bij een begeleiding vanuit het hart ontstaat er een ontmoeting, waarin wonderen kunnen gebeuren.

Een hartegroet van Wonieka

© Wonieka A. Meuter